ضعف سیاستگذاری مهم ترین گره کور گلخانه داری ایران
به گزارش بازار مقاله، نتایج پژوهش عضو هیأت علمی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، نشان داد مهم ترین گره کور گلخانه داری ایران ضعف سیاستگذاری است.
به گزارش بازار مقاله به نقل از دانشگاه تهران، پژوهش محققان دانشکدگان کشاورزی دانشگاه، با تلفیق چهارچوب نظام نوآوری و دانش کشاورزی (AKIS) و تحلیل ساختاری (MICMAC)، ریشه های بنیادین عقب ماندگی فناورانه در گلخانه های ایران را شناسایی کرد.
نتایج نشان داده است که حمایت های ناکافی سیاستی به عنوان تأثیرگذارترین مانع، در کنار سه محرک کلیدی دیگر یعنی ضعف در انتقال دانش، ظرفیت محدود پژوهش و توسعه (R&D) و کمبود زیرساخت ها، به عنوان عوامل مستقل و ریشه ای، عملا سایر موانع عملیاتی و بازار را شکل می دهند و هرگونه مداخله بدون هدف گذاری این چهار گره اصلی، محکوم به شکست است.
علی اکبر براتی، عضو هیأت علمی گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، اظهار داشت: به رغم پتانسیل بالای کشت گلخانه ای به عنوان راهکاری پایدار برای تأمین امنیت غذایی، پذیرش دانش و تکنولوژی های جدید در این بخش در ایران با مشکلات زیرساختی عمده ای مواجه می باشد.
در این مطالعه جامع، با استفاده از نظرات خبرگان صنعت و تلفیق مدل AKIS با تحلیل MICMAC (تحلیل ماتریس اثرات متقابل) به نقشه برداری از این موانع و شناسایی نقاط اهرمی پرداخته شده است.
وی اضافه کرد: در این مطالعه از میان انبوه موانع موجود، تنها چهار متغیر به عنوان «محرک های مستقل» (Independent Drivers) شناسایی شدند. این چهار عامل که کم ترین تاثیر را از سایر موانع می پذیرند، اما بیشترین تاثیر را بر کل سیستم اعمال می کنند، عبارتند از: حمایت های ناکافی و ناهماهنگ سیاستی؛ سازوکارهای ضعیف انتقال دانش و فناوری (از مراکز علمی تا مزرعه)؛ ظرفیت محدود پژوهش و توسعه (R&D) در قسمت عمومی و خصوصی و دسترسی ناکافی به زیرساخت های حیاتی (از جمله شبکه برق، آب، اینترنت و زنجیره سرد).
عضو هیأت علمی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی عنوان کرد: تحلیل ماتریس اثرات نشان داد که در بین این چهار عامل، «ضعف حمایت های سیاستی» دارای بالاترین امتیاز تاثیر مستقیم و غیرمستقیم است و به عنوان مهم ترین گره کور سیستم شناخته می شود. سه عامل دیگر در رده ای پایین تر، اما با فاصله ای بسیار نزدیک، در خوشه دوم این محرک های کلیدی قرار می گیرند.
براتی تصریح کرد: نتایج این تحقیق هشداری جدی برای برنامه ریزان است؛ چونکه این چهار محرک بنیادین، به طور عمده محدودیت های در رابطه با کشاورزان (مانند دانش فنی و ریسک پذیری) و موانع بازار (نظیر نوسانات قیمت و فروش) را شکل می دهند. به بیان دیگر، هدف گیری علایم و عوارض پایین دست (صرفاً آموزش به گلخانه دار یا اعطای تسهیلات خرد) بدون اصلاح این ریشه های سیستمی، نه فقط کارآمد نیست، بلکه منابع را هدر خواهد داد.
وی اظهار داشت: بر طبق این پژوهش راهکارهای یکپارچه ای برای عبور از این بحران ساختاری پیشنهاد می شود که مستقیماً معطوف به چهار محرک اصلی است: ایجاد مکانیسم های هماهنگی بین بخشی در سیاستگذاری کشاورزی و فناوری؛ توسعه شراکت های عمومی-خصوصی در عرصه پژوهش و توسعه (R&D) متناسب با اقلیم های مختلف ایران؛ راه اندازی مراکز نمایشی و مزارع الگویی (on-farm demonstration) در سطح استانها برای انتقال عملی دانش؛ سرمایه گذاری هدفمند در زیرساخت های هوشمند و لجستیک کشاورزی خصوصاً در شبکه تأمین انرژی و زنجیره سرد.
این مطالعه با عرضه یک تشخیص سیستمی و کمی از موانع فراروی گلخانه داری ایران، نقاط اهرمی تحول را ترسیم کرده و مسیر گذار از کشاورزی سنتی به صنعت گلخانه ای دانش بنیان را برای سیاست گذاران و مجریان بخش کشاورزی هموار می سازد.
به اجمال، علی اکبر براتی، عضو هیات علمی گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، عنوان کرد: به رغم پتانسیل بالای کشت گلخانه ای به عنوان راهکاری پایدار برای تامین امنیت غذایی، پذیرش دانش و فناوریهای جدید در این بخش در ایران با مشکلات زیرساختی عمده ای مواجه می باشد. در این مطالعه جامع، با استفاده از نظرات خبرگان صنعت و تلفیق مدل AKIS با تحلیل MICMAC (تحلیل ماتریس اثرات متقابل) به نقشه برداری از این موانع و شناسایی نقاط اهرمی پرداخته شده است. این چهار عامل که کم ترین تاثیر را از سایر موانع می پذیرند، اما بیشترین تاثیر را بر کل سیستم اعمال می کنند، عبارتند از: حمایت های ناکافی و ناهماهنگ سیاستی؛ سازوکارهای ضعیف انتقال دانش و فناوری (از مراکز علمی تا مزرعه)؛ ظرفیت محدود پژوهش و توسعه (R&D) در قسمت عمومی و خصوصی و دسترسی ناکافی به زیرساخت های حیاتی (از جمله شبکه برق، آب، اینترنت و زنجیره سرد).
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان بازارمقاله در مورد این مطلب